قال الله تعالی وَ لَنَبْلُوَنَّکُمْ بِشَيْ ءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِنَ الْأَمْوالِ وَ الْأَنْفُسِ وَ الثَّمَراتِ وَ بَشِّرِ الصَّابِرينَ و البته شما را به پاره ای از سختی ها چون ترس ، گرسنگی ، نقصان اموال ، جانها و ثمرهها بیازماییم ، و صابران را بشارت و مژده بده. و حسین، به یکباره، آزموده شد با همه ی اینها، ترس از غارت ِ خاندانش پس از شهادتش، گرسنگی خودش و خانواده ش (مضاف به تشنگی)، از دست دادن ِ ثروت و مالش (حتی لباس تن اش)، از دست دادن ِ جان ِ خودش و عزیزانش، و تمام ثمرههایش. خنک آن قماربازی که بباخت هر چه بودش...

با عزض معذرت از دوستانی که کامنت گذاشته بودن، پست رو حذف کردم. دوست ندارم اینجا اثری از گله و شکایت باشه.

برای آنکه خیلی هم بی انصافی نکرده باشم، امروز که در تقویم روز بزرگداشت مولوی است را گرامی می دارم!

این شعر زیبا از ایشون هست:

ای دوست قبولم کن و جانم بستان

مستم کن و وز هر دو جهانم بستان

با هر چه دلم قرار گیرد بی تو

آتش به من اندر زن و آنم بستان

خود ممکن آن نیست که بردارم دل

آن به که به سودای تو بسپارم دل

گر من به غم عشق تو نسپارم دل

دل را چه کنم، بهر چه می دارم دل!

تبریکهای تولدی که امسال دریافت کردم، بجز از همسر جان، خانواده خودم و خانواده ایشان به شرح زیر است:

1-بانک تجارت

2-بانک شهر

3-دیجی کالا!

4-عکس پرینت!

5-همراه اول!

6- شاتل!

هیچ کدوم از دوستانم تولدم رو یادشون نبود!